Bijtekenen

Ik heb mijn kleuterschooljaren doorgebracht op kleuterschool Hummeloord. Deze kleuterschool was gelegen achter de huizen tussen de Schoolstraat en de Mauritsstraat. Later heeft Sportschool Putten nog jaren in het gebouw gezeten, maar intussen is het gebouw alweer een tijd geleden gesloopt. Veel dingen uit mijn kleuterschooltijd ben ik vergeten, maar een paar dingen van Hummeloord zijn me altijd wel bijgebleven. Zoals het paadje vanuit de Schoolstraat om bij de school te komen en het zingen van het kinderlied 'In de maneschijn, in de maneschijn, klom ik op het trapje naar het raamkozijn…'. Verder weet ik nog hoe de verjaardagen gingen, waarschijnlijk omdat ik het op die leeftijd nog een heel spannende dag vond. Aan het einde van de dag kreeg je een boekje mee met de tekeningen die alle klasgenootjes die dag voor mij hadden gemaakt. Eén zo'n boekje ligt nog op de stapel verzamelde schoolwerkjes van ondergetekende.

Als ik naar mijn tekening kijk van toen ik vijf of zes jaar oud was, dan kan ik rustig concluderen dat ik toen niet mooi kon tekenen of kleuren. Dat is relatief, want de meeste tekeningen van mijn klasgenootjes waren niet veel beter. Ik weet overigens niet hoe dat voor de anderen geldt, maar mijn tekenkunst is er al die jaren eigenlijk niet veel beter op geworden.

Er zit één tekening in het verjaardagsboek die duidelijk veel beter was dan de rest. Die was gemaakt door Christien. Christien kon duidelijk veel beter tekenen dan de rest van ons. Stiekem waren we met een aantal best wel een beetje jaloers dat je bij de tekeningen van Christien ook daadwerkelijk kon zien wat er bedoeld was. Bij de meeste tekeningen van ons had je vooral veel fantasie nodig (en wat voorkennis) om er überhaupt uit te halen wat het voor moest stellen.

Waarom denk ik nu opeens terug aan mijn teken- en kleurkunsten van zoveel jaar geleden? Dat komt door een artikel in de Puttenaer van vorige week over Mauri. De 3-jarige Mauri is de winnaar van de kleurwedstrijd die de 100-jarige Vereniging Bijenteelt Putten had georganiseerd tijdens haar jubileum. Kinderen konden meedoen met de wedstijd om een kleurplaat in te kleuren. Eigenlijk dacht ik eerst, hoe kan het dat een 3-jarig meisje beter kan kleuren dan oudere kinderen? Over het algemeen is het toch zo dat hoe ouder een kind, hoe mooier het kan kleuren? Toen moest ik aan mijn tekenkunsten denken, en die van Christien.

Als winnaar kreeg de 3-jarige Mauri het spel 'Bijtje Prik'. Dit spel is overigens voor kinderen van vier jaar en ouder. Mauri mag eerst nog een jaartje tekeningen kleuren voordat ze ermee mag spelen. Als ze nu op 3-jarige leeftijd al een kleurwedstrijd wint, dan tekent ze waarschijnlijk over een paar jaar beter dan ik. Au, dat steekt…

Martijn Fabriek.