Donkere dagen voor Kerst

Waarom schrijf ik over de donkere dagen voor Kerst terwijl het lijkt dat er nog nooit zoveel kerstverlichting in tuinen en in kamers te zien is?

Een paar weken geleden reden we op een zondagavond rond negen uur terug naar huis. Uiteraard was het donker op dat tijdstip in deze periode en het was ook nog druilerig weer. Op de Engweg kwamen we steeds dichter achterop een langzaam rijdende auto. De auto leek gloednieuw, echter dat kon je van de bestuurder niet zeggen. De auto voer geen enkele achterverlichting. Met lichtsignalen probeerden wij dit de bestuurder duidelijk te maken. Die dacht waarschijnlijk dat wij haast hadden en ging bij een kruising half op de zijweg staan om ons te laten passeren. Het was natuurlijk helemaal niet onze bedoeling dat er een auto zonder enige verlichting midden op een kruising stil ging staan. We gingen er naast staan en probeerden met handgebaren duidelijk te maken dat de verlichting aan moest. Dit kwam niet helemaal over. Ook ons handgebaar van een ouderwets omlaag draaiend autoraampje kwam onbedoeld heel anders over, de bestuurder gaf aan dat wij er makkelijk langs konden rijden. Daar sta je dan. Er was nog geen ander verkeer in zicht, dus ik besloot uit te stappen om de bestuurder erop te attenderen dat hij in deze donkere dagen meer gevaar dan licht bracht in deze donkere dagen. Ik kan het mij niet voorstellen maar blijkbaar kwam ik heel imponerend over in het donker. De bestuurder en zijn bijrijder zakten steeds dieper in hun autostoel alsof ze hoopten dat ik ze niet zou zien, niet wetend dat het niet kunnen zien nu juist het probleem was. Toch ging een autoraampje op een kiertje open zodat ik hen kon mededelen dat ze zonder licht rondreden. Terwijl ik mij omdraaide omdat ik meende dat mijn missie volbracht was, ging het helemaal mis achter mij. Opeens begonnen ruitenwissers te bewegen, ruitensproeiers te sproeien en richtingaanwijzers te knipperen. Blijkbaar was het nog een hele operatie om in het donker in de waarschijnlijk net nieuwe auto de hendel van de verlichting te vinden. Uiteindelijk konden beide auto's toch lichtgevend de eigen weg vervolgen.

Dan denk je nog, dit kan een keer gebeuren. De afgelopen weken gebeurde het echter nog drie keer dat in het pikkedonker van de ochtend of avond een auto zonder enige verlichting of met alleen een klein sier-led-streepje mijn weg kruist. Onbegrijpelijk dat je niet alleen vergeet je verlichting aan te doen in het donker maar dan ook nog hele stukken rijdt zonder je af te vragen waarom het zo donker is voor je op de weg.

Blijf er alsjeblieft bij met je hoofd voordat er hierdoor ongelukken met slachtoffers gebeuren en voortaan de enige verlichting komt van kaarsjes die aangestoken worden ter nagedachtenis.

Martijn Fabriek.