Roos Haarman volgt 'American dream'

PUTTEN Roos Haarman uit Putten is voor onbepaalde tijd naar Amerika vertrokken. Haar studie Communicatie op de universiteit van Miami combineert ze met spelen in het golfteam van de universiteit. Haar uiteindelijke doel is tourpro worden. ,,Ik heb vier jaar om te kijken hoe ver ik kan komen met golfen.''

Marco Jansen

 

Haarman zocht al langere tijd naar een studie in Amerika. Ze was al vroeg klaar met de havo, maar op haar zestiende nog te jong om de oversteek te maken. Ze volgde daarom een driejarige mbo-opleiding luchtvaartdienstverlening. Inmiddels is ze 19 en wordt dit jaar nog 20.

Op basis van haar golfprestaties heeft ze een scholarship gekregen. ,,Dat betekent dat mijn studie wordt betaald door de universiteit. Je komt niet zomaar in het golfteam en moet hier voor gevraagd worden. In Nederland zit ik in de selectie van de Oranjedames, hier ben ik een fresh man (eerstejaars).''

Haarman is vijf dagen per week met golf bezig. Ze traint elke ochtend drie uur en gaat dan naar school. ,,Ik wist niet hoe dat zou zijn, maar het bevalt goed. Ik trainde met de bond veel, maar niet elke dag. Golf wordt hier veel professioneler geregeld en de sportcultuur is hier anders. Sport staat op 1 en school regelen ze eromheen. In Nederland moest school altijd eerst en mijn sport moest ik zelf maar regelen. Dat was de grootste reden om hierheen te gaan, naast dat alle topspelers in Amerika zitten. Elke zomer en kerst keer ik weer terug.''

CHAOS Het fall semester duurde van half augustus tot eind september. In twee weken moest Haarman drie toernooien spelen in Oklahoma, Minnesota en Texas. Staten waar ze nog nooit was geweest. Daar kwam bij dat net na haar komst ook orkaan Irma arriveerde. ,,De school ging 2,5 week dicht en we werden verplicht om de universiteit te verlaten omdat het niet veilig was. Van de ene op de andere dag moest iedereen wegwezen. Vluchttickets boeken, koffers pakken en snel naar het vliegtuig. Het was echt chaos. Ik had geen idee waar ik heen kon en hoe lang het ging duren. Ik kon niet naar huis en ben naar Philadelphia gegaan, naar een roeister die ik hier heb ontmoet. Na 1,5 week kon ik weer terug naar Miami. We konden nog steeds niet naar onze kamers, want de universiteit was nog dicht. We kregen kleding van school, want ik moest gelijk toernooien spelen. Omdat er zoveel gebeurde dacht ik soms: waar ben ik aan begonnen? De mentaliteit hier is ook anders: iedereen gaat best wel voor zichzelf. De hele cultuur is echt wel Amerikaans. Je moet dit echt wel heel graag willen, anders is het wel zwaar in je eentje.''

Inmiddels is Haarman enigszins tot rust gekomen. Ze woont op de campus van de universiteit, die met 9.000 studenten naar Amerikaanse begrippen klein is. ,,Het gemiddelde is 60.000 studenten. Het eerste wat ik deed was een fiets kopen, maar hier rijdt iedereen in auto's. Ik moest alles nog kopen, want in mijn kamer stond alleen een bed en een bureau. Nu is het off season en moet ik trainen en studeren. Ik heb nu tijd om mijn draai te vinden en leer mensen kennen. Op 21 december komt ze terug naar Putten om kerst met haar familie te vieren. Op 17 januari wordt ze weer in Miami verwacht. ,,Dan begint het spring semester dat duurt tot half mei.''