Mikado in de lift

Anderhalve week geleden zijn wij bij de open dag van het nieuwe gemeentehuis geweest. De vrijdag ervoor was de officiële opening met hoogwaardigheidsbekleders geweest. Hoe zou dat geweest zijn als je daar onuitgenodigd zo naar binnen was gelopen? Ik kan niet zeggen dat het mij nooit overkomen is.

Zevenendertig jaar geleden bestond de Winterwijkse kalksteengroeve vijftig jaar. Wij zaten daar toen met de hele familie in een vakantiehuis. Ergens zal een uitnodiging gehangen hebben voor feestelijkheden ter gelegenheid van dit jubileum. Wij zijn op die dag naar de groeve gegaan. De ontvangst en entourage was geweldig. Drankjes, allerlei soorten snacks en hapjes en een gigantisch uitgebreid buffet stond klaar voor de gasten. Volgens mij maakte iemand in de familie nog een grapje dat het blijkbaar goed zakendoen was in de kalksteen. Wat verder wel opviel dat de rest van de gasten er erg netjes uitzag voor een open huis van een steengroeve. Bij het officiële gedeelte werd toch wel duidelijk dat de rest van de gasten wel een uitnodiging had gehad voor dit besloten feest. Ik weet niet meer hoe de familie dit opgelost heeft. Wat kan het je als achtjarig jongetje ook uitmaken als je je net tegoed gedaan hebt aan zoveel verschillende soorten frisdrank en hapjes die je overal zomaar mocht pakken. Ik vermoed dat we voor de opening van het buffet stilletjes via de achteruitgang naar buiten geslopen zijn en naar het vakantiehuis teruggereden. Daar ontdekten we dat de open dag voor het algemeen publiek een dag was.

Terug naar de prima verzorgde open dag van het gemeentehuis. Op een gegeven moment ging onze groep van de rondleiding met de trap naar de eerste verdieping. Dat is met een buggy wat minder handig, dus ben ik met de jongste in de buggy met de lift schuin achter de ingang gegaan. Wat ik niet snap dat we anno 2019 nog liften hebben waar het seconden duurt voordat de deuren eindelijk dichtgaan en de lift tergend langzaam naar boven kruipt. Als ik die hele buggy uit elkaar gehaald had en in losse onderdelen apart met de trap naar boven gesjouwd had, was ik sneller op de eerste verdieping geweest. In deze traagheid onderweg naar boven moest ik even denken aan het spel 'Mikado voor ambtenaren'.

Ik wens de ambtenaren en bestuurders veel (werk)plezier in het nieuwe gemeentehuis. En hoe dat spel gaat? Tja, ik ben zelf ooit semi-ambtenaar geweest en heb een pensioentje lopen bij het ABP, dus ik denk dat ik het kan maken om het antwoord hier te geven. Mikado voor ambtenaren: wie het eerst beweegt is af…

Martijn Fabriek.