• Aline Vos vertrok in 2005 naar Yssandon in Frankrijk, een klein dorpje op de grens van de Dordogne.

    Eigen foto

Groeten uit... Frankrijk: 'We leven hier in alle vrijheid'

PUTTEN Wonen aan het eind van een doodlopend weggetje, helemaal alleen in een eigen gehuchtje, mét vier ezels, zeven poezen, zeven dwerggeiten, fruit- en notenbomen. Oud-Puttense Aline Vos-Bijnagte (47) en haar echtgenoot Mark-Jan Vos (49) verruilden het drukke Nederlandse leven voor de rust van het Franse platteland. In januari 2005 vertrok het gezin Vos met toen nog twee kinderen naar Yssandon, een dorpje met 600 inwoners, in Frankrijk. Jongste zoon Julien (13) werd daar geboren.

Marieke Michielsen

Yssandon ligt exact duizend kilometer van Putten vandaan, op de grens van de Dordogne. Het gezin woont aan de rand van het dorp met prachtig uitzicht over de vallei. ,,We wilden graag vrij wonen en onze kinderen meer met de natuur op laten groeien. Een eigen groentetuin, fruit- en notenbomen en onze eigen dieren. En natuurlijk een aangenaam klimaat.''

In Putten is alles aanwezig: van winkels, de dokter, tandarts en kapper tot kerken en scholen om de hoek. Dat is Vos In Frankrijk meer gaan waarderen, maar ze geniet ook erg van haar leven in Frankrijk. ,,We leven hier in alle vrijheid en rust zonder rekening te hoeven houden met buren, dat is erg prettig. Dat konden we destijds in Nederland niet kopen. Verder geniet ik enorm van de natuur, zowel qua flora als fauna. Ik slaap 's zomers het liefst met de ramen open om de kerkuil, steenuil en bosuil te horen, de kikkers, de nachtegaal, en de reebokken, die klinken als een soort schorre hond. Wij hebben een terrein van 4,5 hectare met een grot en een meertje, waar meerdere reeën wonen. En verder zitten we precies op de aanvliegroute van de kraanvogels wat elke keer weer een machtig gezicht en geluid is in het voor- en najaar.''

FIETSEND NAAR SCHOOL Tot haar achttiende woonde Vos in Putten aan de Brinkstraat, waar haar ouders nu nog wonen. Haar lagereschooltijd bracht ze door op Bij de Bron, ze ging twee jaar naar de mavo Calvijn en daarna naar de havo op Groevenbeek in Ermelo. ,,Wat ik nu ook als een groot voorrecht zie is dat we altijd fietsend naar Groevenbeek gingen, vaak dwars door het bos langs Oud-Groevenbeek en daarna over de hei. Pauzes hielden we vaak op de hei, helemaal geweldig toch!''

In tegenstelling tot veel andere Nederlanders die naar Frankrijk emigreren, begonnen Mark-Jan en Aline geen camping, chambre d'hôtes of wijnboerderij. ,,Wij hebben een eigen bedrijf in oude bouwmaterialen en Franse gietijzeren (spil)trappen (https://wenteltrap.nl/). De trappen verkopen we wereldwijd, maar een groot percentage van onze klanten is Frans. We werken allebei – meer dan – fulltime.''

MENTALITEIT De cultuur en mentaliteit van de Fransen is volgens Vos heel anders dan die van de Nederlanders. ,,De cultuur is hier heel sterk dat de overheid voor je zorgt, in alles. Mensen, werknemers, praten hier in termen van waar ze recht op hebben en klagen snel. Daarnaast zijn de officiële, ambtelijke instanties een ware verschrikking. Als je iets gedaan moet krijgen, dan hoef je absoluut geen hulp of service te verwachten. Of ook maar een glimlach. En Fransen liegen heel gemakkelijk. Dat zijn allemaal dingen waar ik absoluut niet aan kan wennen. Frankrijk is geen land voor ondernemers, maar van ambtenaren. Als ondernemende Nederlanders is dat regelmatig onze kiezen op elkaar bijten, maar inmiddels hebben we aardig de balans gevonden tussen accepteren en onze eigen koers varen.''

VOLLE AGENDA Waar Vos moeite mee heeft als het gaat om de Nederlandse mentaliteit is de 'volle agenda-cultuur'. ,,Iedereen heeft voor zijn gevoel volle agenda's waarin 'quality time', zoals sport, etentjes en visites ook als verplichtingen worden gezien. Onverwachts iets leuks gaan doen of elkaar ontmoeten is er bijna niet meer bij. Dat vind ik jammer.'' De Fransen nemen, in elk geval op het platteland, veel meer tijd voor een praatje en ontmoeting met familie. ,,Op zondag komen ze vaak als familie bij elkaar om de hele zondagmiddag te eten. Een soort kerstdiner. Vakanties vieren ze vaak samen in familiehuizen. Ik vind dat wel mooi. Sowieso wordt er hier veel meer tijd aan eten besteed. Ze eten hier twee keer per dag warm en dan beide maaltijden met entree, hoofdgerecht en dessert. Zoveel mogelijk vers en uit eigen tuin.''

Aline en Mark-Jan voelen zich inmiddels een beetje Belg. ,,We spreken beide talen, maar zijn noch Nederlander (die onzinnige discussies over 'Zwarte Piet', 'Vrouwen aan de top', et cetera), noch Fransman…

HERINNERINGEN Vos heeft veel goede herinneringen aan Putten: ,,Schaatsen op de kanovijver van Bosbad Putten en op Nulde. De ossenmarkt – daarvoor stond ik altijd vroeg op om voor (lagere) schooltijd naar toe te gaan. Koninginnedag met de fanfare die 's morgensvroeg vanaf het dak van het gemeentehuis speelde, de optocht en spelletjes op de markt. Met de surfkar fietsend naar Nulde om te gaan surfen. De brandweer die een open dag hield en ik als zevenjarige mee mocht rijden op de brandweerwagen door het dorp... mét sirene! Zou dat nu nog mogen?''

Ook kan ze zich de droppings van korfbalvereniging de Meeuwen, waar ze tot haar zeventiende lid van was, nog goed herinneren. ,,Die waren altijd beregezellig én spannend. Met z'n allen in een veewagen werden we 's avonds in een bos gedropt en moesten we weer terug zien te komen. Met de meest bizarre opdrachten onderweg… En toen hadden wij geen mobiele telefoontjes, maar alles kwam altijd weer op z'n pootjes terecht.''

De familie Vos is nog regelmatig in Nederland te vinden. Dochter Joelle (19) is vorig jaar naar Nederland verhuisd. Zij heeft eerst het Basisjaar gedaan aan de Evangelische Hogeschool en studeert nu Pedagogische Wetenschappen in Utrecht. Daarnaast hebben Mark-Jan en Aline recentelijk een depot gekocht in Zelhem, bij Doetinchem. Ook komt Vos vanwege haar familie - haar ouders en zus Margreet wonen in Putten - nog regelmatig in haar geboortedorp. ,,Ik schrik elke keer als ik in Putten kom, wat is Putten vernieuwd en uitgebreid. Vooral als ik van Nijkerk naar Putten rij. In mijn beleving is Putten een dorp, als ik nu terugkom voelt het meer als een stad.''

Meer informatie over de familie Vos is te vinden op hun Instagrampagina.

Ook in deze rubriek?

Woont u ook al langere tijd in het buitenland en wilt u graag een keer deel uitmaken van deze rubriek? Of kent u iemand die vanuit Putten is geëmigreerd naar het buitenland en wilt u hem of haar graag aandragen voor deze nieuwe rubriek? Neem dan contact op met de redactie via: puttenaer@bdu.nl.