• Romy Bijsterbosch.

    Edwin de Kruijf

Romy Bijsterbosch breekt heup: 'Ik dacht dat op niveau spelen over was'

PUTTEN Door een ernstig auto-ongeluk komt Romy Bijsterbosch dit jaar niet meer in actie voor De Meeuwen. De Puttense korfbalster (23) kwam in botsing met een tegenligger en brak hierbij haar rechterheup. Doordat de breuk 'gunstig' is, duurt het herstel drie tot vier maanden. ,,Ik ben een groot deel van het zaalseizoen kwijt en hoop in het nieuwe jaar weer mee te doen.''

Marco Jansen

Het overkwam haar op donderdag 4 oktober, op weg van werk naar huis. ,,Het was 17.15 uur en ik reed op de Watervalweg in Ermelo. Daar had ik de afgelopen twee jaar maar één keer gereden. Bij een bocht zag ik op tien meter afstand op het midden van de weg een auto. Ik dacht dat de bestuurder mij ook zag en wel naar zijn eigen helft zou gaan. Maar hij ging steeds meer mijn kant op, tot hij helemaal op mijn weghelft reed. In een reflex trapte ik keihard met mijn rechtervoet op de rem. Maar ik kon niet meer reageren en hij knalde vol op mij. Het leek alsof er niemand in die auto zat.'' Van de klap herinnert de Puttense zich niets meer: ze verloor het bewustzijn.

SHOCK ,,Mijn auto is naar achter geslingerd en lag op de zijkant in de sloot. Toen ik wakker werd, dacht ik: 'ik moet die auto uit', maar dat lukte niet. Een vrouw achter mij heeft mij eruit geholpen. Ik ben in de berm gaan zitten en was helemaal in shock.''

Politie en ambulance kwamen en ze werd naar het ziekenhuis St. Jansdal gebracht. Daar werden foto's van borstkas, heup en bekken gemaakt. ,,Er was niks te zien, werd gezegd. Mijn hele lichaam was stijf, maar ik voelde dat mijn heup veel meer pijn deed. Mijn ostheopaat Marloes Bos vertrouwde het niet. Bij het gezondheidscentrum Putten is een foto gemaakt in een andere houding. Zij zeiden dat er toch een breuk zat. In het ziekenhuis is een ct-scan gemaakt om de ernst in te schatten. Het bleek een gunstige breuk aan de zijkant van mijn heupkom. Een operatie was niet nodig. Ik moet zes weken volledige rust nemen en dan revalideren.''

De eerste weken sliep ze van moeheid veel overdag en had veel pijn. ,,Ik dacht dat ik nooit meer op hoog niveau kon korfballen en dat maakte me vooral verdrietig. Vorig jaar brak ik mijn pink en miste op drie wedstrijden na ook het hele zaalseizoen. Nu ben ik weer het grootste deel kwijt, daarvan baal ik gigantisch. Alle berichtjes, kaartjes en reacties zijn wel heel leuk.''

Ze kan nog niet steunen en bewegen op haar rechterbeen. ,,Sokken aandoen en op en stoel zitten doet ook nog veel pijn. Ik heb wat baantjes getrokken in het zwembad. Mijn werk als kinder- en jeugdpsycholoog probeer ik weer op te pakken. Bij korfbal ben ik er op trainingsavonden en op zaterdag bij.''

Drie weken later zit de schrik er bij haar nog goed in. ,,De mentale klap komt nu ook binnen. Ik ben wat labieler dan normaal en mag nog zes weken geen auto rijden. Ik ben nu best angstig in een auto. Het vertrouwen in medebestuurders ben ik een beetje kwijt. Dit was het engste dat ik heb meegemaakt en het had ook anders kunnen aflopen. Ik heb even nodig om dit te verwerken.''